bu kitap önsipariş aşamasındadır.
H. İbrahim Türkdoğan
Deniz Efe Kutlu
Fırat Kargıoğlu
15x20cm 76s
Uçsuz bucaksız bozkırın kartalı olalım ve dünyayı tepeden bir kez görme şansına sahip olabilelim.
Ne olurdu? Hangi duygular bizi huşusu altına alırdı? Belki duygudan çok bedenin çatlağından sızan bir ürperti, bir vuruş; orak çekiçle felsefe yapmanın ulaşamayacağı bir derinlik: Büyü.
Dünya veya onu kapsayan; bugünün bilimiyle sınırın bucağın bittiği bir varoluş çılgınlığının pelerininde bizi ağırlayan evreni bir kez tanıyınca, ona bir salyangoz ya da bir istiridye gibi kapanmak olası mı? Belki bunu yalnızca avını görünce kapanan bitkilere bırakma zamanımız gelmiştir.
İnsan dünyaya çıplak gelmiştir. Biriktirmeden yüreğini, zihnini ve bedenini; bu nedenle inat edilen soyunmalar onda en başından gereksizleşir. Demek olur ki, insan varlığa gelişiyle zaten müstehcendir.
Bana hayatımın 15’li yaşlarında gelen eleştiriler bugün hâlâ tazeliğini koruyor zihnimin sınırlarında: Ben aklı çelinenim, ben deliyim ve ben ne yaptığını bilmezim.
Çünkü ben oynak dünyanın ritminde dans edenim.
Dünün çekiçlileri bugün yüksüz bir meltem gibi okşayıp geçiyor bedenimi. Bedenim noksansız, bedenim eksiksiz, bedenim yokluğu ve fazlalığı duyumsamıyor.
Eğer bir kez -Sokrates misâli- Lethe nehrine teşne geldiğimiz zamanların aldatımında unutturulan çıplaklığımızı idrâk edecek olursak -yeni baştan-, bize geçirilen ve ağırlığı bizi ezen envâi kılıklar, ince kumaşlar gibi kayıp gidecek tenimizin üzerinden ve bir kez hayatımızın korunaksız o ayazı, baharın doygunluğuyla bizi çelen kıvılcımın eteğinde gezinecek saf bir neşe olacak.