ANTOLOJİ
Türkçeye çeviren Buğra Aksoy
Şenol Erdoğan tarafından hazırlanmıştır.
3.üretim
116 Sayfa
Bu Antoloji’de şiirimi bu kadar güzel şiirin arasına yerleştirmek benim için bir onurdur. Ortak editörler Amber Dawn ve Justin Ducharme tarafından ortaklaşa hayal edilen bu oluşum için bir önsöz yazmak bir hediye ve sorumluluktur. Yıllar önce, eroin bağımlılığından kurtulurken ve hala seks ticaretinde çalışmış olmaktan büyük bir utanç duyarken böyle bir kitaba erişebilmenin nasıl bir şey olduğunu hayal bile edemezdim. İyileşme dönemindeki kahramanlarım, tamamı kızlardan oluşan R&B grubu TLC’nin T-Boz, Chilli ve Left Eye gibi güçlenmiş beyaz olmayan kadınlarıydı – melaninlerine ve cinsel arzularına sahip olan ve kimsenin onlara takılmasına izin vermeyen kadınlar. Ama Hustling Verse gibi, Amber Dawn’ın How Poetry Saved My Life: A Hustler’s Memoir gibi kitaplar – seks işçileri tarafından yazılmış, bizi tek boyutlu ve güçsüz konumdan kurtaran kitaplar – henüz yayımlanmamıştı ve Vancouver’ın Downtown Eastside’ında (DTES) hayatta kalmak için seks ticaretinde geçirdiğim zamanlarda Mercenary English adlı bir şiir kitabı da yoktu.
TLC’yi ilk duyduğumda, derin bir bağımlılığa meyilliydim ve temizlendiğimde, grubun çılgını MC Lisa ”Left Eye” Lopes, birlikte çalıştığım birçok kadın gibi ölmüştü, ancak ölümleri onunki gibi kaza sonucu değildi. Sonra yarıştan ayrıldım ve TLC’nin ”Unpretty” şarkısı benim favori tedavi şarkımdı. Beyaz üstünlüğünün hüküm sürdüğü Priairies’de büyüyen, Indigenous[1] olarak kodlanmış Çinli ve yerleşimci kökenli melez bir kız olarak kendimi çirkin hissettim. Kendimi çirkin hissettim çünkü bir fahişe, toplumun kadınlara öğrettiği en değerli varlığı olan cinselliğini “satan” bir kadındım. Detoksta, sanat terapisi yoluyla ele aldığımız iyileşmenin bir yönü – bir şekilde hisseden ama bunun hakkında konuşacak kelimeleri olmayan bizler için – düşük benlik saygısı ve beden imajı vardı. Büyük harflerle ”ÇİRKİN” yazmak için kil yaptım ve kuruduktan sonra onları xʷməθkʷəy̓əm (Musqueam[2]), Sḵwx̱wú7mesh (Squamish[3]) ve səlilwətaɬ (Tsleil-Waututh[4]) uluslarının akan, akan buzul sularına attım. Olduğum gibi mükemmel olmadığım zırvasından kurtulmak istiyordum.
Ancak beyaz üstünlükçülerinden ve heteropatriarkadan kurtulmak zordu, çünkü beyaz değildim, bir kadın ve “kullanılmış mal”olduğum için diğer insanlardan her zaman daha az değerli olduğum fikri vardı, bu yüzden yazmaya koyuldum. Seks işçiliği yaptığım için hissettiğim utancı iyileştirmenin ve çalışmanın bir yoluydu yazmak. Seks işçileri damgalanmış bir nüfustur ve baskın toplum bize defalarca tek kullanımlık olduğumuzu söyler. 1990’ların ortalarında DTES’te düşük seviyede çalıştığımda, polis hiçbir şey yapmazken bölgeden şaşırtıcı sayıda kadın kayboldu ve öldürüldü. Kız kardeşlerimin ölümleri polis ve halk tarafından kabul edilebilirken başka nasıl hissedebilirdim ki? Artık kimin utanması gerektiği benim için çok açık.
Kitaba katkıda bulunduğum şiir, ilk olarak, Olimpiyat karşıtı hareket etrafında birleşen bir yazı kolektifi olan Press Release tarafından düzenlenen emek üzerine bir chapbook olan M’aidez‘de yayınlandı. M’aidez, 1 Mayıs 2012’de Uluslararası İşçi Bayramı’nda öğrenci ayaklanmalarıyla dayanışma ve Kaplumbağa Adası genelinde genel grev çağrısında bulundu. 2012’de, boktan asgari ücretli koşular aracılığıyla üniversite dersleri için ödeme yapmak için uzun yıllar verdiğim mücadele sonunda sonuç verdi ve küçük bir kolejde dönemsel olarak öğretmenlik işi aldım, “güvencesiz bilişsel emek sınıfları”na katıldım, bu lisansüstü okulda öğrendiğim bir tabir. Hala dönemsel çalışanım ama şimdiye kadar kazandığımdan daha fazla para kazanıyorum. Çoğu zaman, para, onun sağladığı ayrıcalık ve kolaylık ve onu ne kadar kolay harcayabileceğim konusunda kendimi suçlu hissederim. Beklenmedik bu, bu suçluluk hayatta kalanın hissettiğidir. Bu önsözü yazarken, artık o durumda olmasam da hâlâ hayatta kalma modunda olduğumu fark ettim. Bu şifa alanını yaratan ortak editörlere ve tüm katkıda bulunanlarına teşekkür ederim. Benim deneyimim hayatta kalmak için seks ticaretiydi, ancak seks işçiliği modaliteleri çok sayıda ve değişken olduğu için seks işçiliğinin de bir spektrumu vardır. Bu yüzden bu kitap çok önemlidir: burada, deneyimlerimizin çoklu anlatıları ve deneyimlerimize yol açan bağlamlar bir araya getirilmiştir. Seks işçileri genellikle şiddet mağduru olsalar da, bizler faili olmayan mağdurlar değiliz. Justin Ducharme ve Akira the Hustler’ın şiirleri, bizim şefkat sağlayan duygusal emekçiler, ilaç veren şifacılar olduğumuzu gösteriyor. Naomi Sayer’in şiiri, bazı Yerli seks işçilerinin yaşadığı uzak yerlerin işe gidip gelmeyi nasıl tehlikeli hale getirdiğini ve sırf kızını çalışmayı seçtiği yere, striptiz kulübüne götürdüğü için kızın babasını yanlış bir şekilde bir insan kaçakçısı olarak görebileceğinin altını çiziyor.
Seks işçileri benliğin ve arkadaşlığın koruyucusudur ve seçilmiş ve aynı kandan ailelerimizdir bizi koruyan. Bizler medyanın, dilin, mevzuatın, emeğin, güzellik standartlarının, homofobinin, kolonizasyonun ve ırkçılığın zeki analistleriyiz.
Ve bizler şairiz.
[1] Yerli halklar tarihsel bir bütünlüğe ve kültürel bir ortaklığa sahip; aynı zamanda işgal veya kolonileşme öncesi o toprakların orijinal sahipleri olan ve bu yüzden kendilerini çoğunluğun (baskın) kültüründen farklı gören ve kendi kültürlerini, kendi kendilerini yönetme hakkına sahip olmak isteyen halklara, cemaatlere veya milletlere verilen isim.
[2] Musqueam Indian Band, Kanada’nın British Columbia eyaletindeki bir First Nations grubu hükümetidir ve rezerv topluluğu Vancouver Şehri sınırları içinde bulunan tek First Nations grubudur.
[3] Kanada’nın British Columbia eyaletinde, Howe Sound on the Sea to Sky Highway’in kuzey ucunda bulunan bir topluluk ve ilçe belediyesidir.
[4] Eskiden Burrard Indian Band veya Burrard Inlet Indian Band olarak bilinen Tsleil-Waututh Nation, Kanada’nın British Columbia eyaletindeki bir First Nations band hükümetidir.