Kurt Cobain’in İnterkostal Nevralji, Hiper-Katabolik Otofaji ve Sonik Otopsi Envanteri
Kurt Cobain’in iliğine, o hiç dinmeyen fiziksel acısının ve biyolojik tiksintisinin en derin katmanına inelim. O sebeple buradayım ben! Ya sen, belki sapkın bir merak, ya da daha azı belki de tersi… Gecikmiş bir orç[redaksiyon] için buradayım. Yıllardır içimde taşıdığım bambaşka formlarla dışarı akıttığım ama hiç çırılçıplak döküp bırakmadığım In Utero, Cobain’in sadece bir şeyler “karaladığı” bir albüm değildir -sen şimdi “ ” içindeki ifadeyi iyi biliyor olmalısın ki hem ben onu kullandım hem de o “ ”. Yoksa sorun yaşayacağız, ama bu çoğulluğun içinde biz olmayacağız sen bir başına kendi birikimin sorunlarıyla kalakalacaksın. Bu albüm onun kendi etinden, kemiğinden, kusmuğundan ve mide asidinden çıkardığı bir otopsi raporudur. Hatta ve aslında bu bir raporun bir envanterin bir cüzüdür dersem daha iyi olacaktır. Cobain’in dünyasında beden, ruhun evi değil; ruhu hapseden, sürekli bozulan, irin toplayan ve acı üreten lanetli bir makinedir. Bu biyolojik kabusu iliğine kadar hissettiren yolları yürüyelim evvela. -Kaldı ki zaten beden de ruha falan ev değildir, medeniyetin yarattığı kültür denen sol lob çöplüğü, ama beden iç organlar için bir organik kesekağıdı olarak gayet tahayyül edilebilir.
