Toute nation a le gouvernement qu'elle mérite.

KARADADA

 19,90

Kategoriler: , ,

Açıklama

12 X 18 CM
28 S.

[…]Deleuze’ün şizoanalitik nokta atışlarındaki sorun; “Thomas Hardy, D.H.Lawrence’tan Malcolm Lowery’ye, Henry Miller’dan Allen Ginsberg ve Jack Kerouac’a”, — Deleuze’ün deyimiyle “şifre bırakmayı, şifreleri karıştırmayı, akışın deveranını sağlamayı, vücudu organlara değmeden dolaşmayı bilen adamlar”— marjinalleştirilmiş belirli bir şifreyi sabitlemeye, dolaşımda olmayan bir akışı sürdürmeye, teslim olmayı reddettikleri bir organa kan pompalamaya devam etmeyi sürdürmeleri ve bu nedenle yalnızca “eleştiri” yapabilecek durumda kalmalarıdır.5 Bahsi geçen beyaz sanatçının sürdürdüğü “Ödipal Kompleks” aslında “Kararsızlık kompleksi” ve “beyaz üstünlüğünün yapısıdır”. Şaşırtıcı değildir ki, Deleuze ve Guattari’nin siyahi karşıtlığı ve beyaz üstünlüğü konusunda sessiz kalmaları ve şizoanalizin prototip örnekleri olarak beyaz erkek sanatçıları benimseme şekilleri beyaz üstünlüğünü korumakta ve sürdürmektedir

[…]Bu fenomen -Siyahların beyaz sivil toplum tarafından ulaşılamaması, tanınmaması, analiz edilmemesi ya da dahil edilememesi – bizi yapısal bir söyleme geri döndürür; yapıda yapılacak “olay” veya “merkez” arayışı siyahiliğin içinde bir yerde makul hale gelir. Jacques Derrida, ” “Structure, Sign, and Play in the Discourse of the Human Sciences”ta yapının merkeziyle ilgili şunu belirtmiştir:
Bu merkezin işlevi, yalnızca yapıyı yönlendirmek, dengelemek ve örgütlendirmek değildi – zaten örgütlenmemiş bir yapı tasavvur edilemez – ama her şeyden önce yapının örgütlenme ilkesinin yapının serbestliği diyebileceğimiz şeyi sınırlamasıydı. Hiç şüphe yok ki, sistemin bütünlüğünün yönlendirilip organize edilmesi, bir yapının merkezi tüm formu içinde yer alan kendi elementlerinin serbestçe hareket etmesine izin verir. Ve bugün bile merkezden yoksun bir yapı kavramı, düşünülemez olanın ta kendisini temsil etmektedir.

[…]Kara Dada Nihilismus, yalnızca üç dilbilimsel işaretin kombinasyonundan oluşmamaktadır: Siyah, Dada ve nihilizm. Hem bu işaretlerin eleştirel felsefi anlamı hem de bu felsefi anlamların Siyah radikal estetik teorisi olarak kavramsallaştırıldıklarında ne ifade ettikleridir. İkisi de temel ve dönüştürücü bir şekilde çığır açan, daha önce teorileştirilmiş ama dünya ve ötesi tarafından hiç anlaşılmamışlardır. Bu özellikler, Siyah karşıtı bir dünyayı ve Kara Dada Nihilismus’u kavramsal bir aygıt olarak zayıflatmak ve onlarla başa çıkmak için Kara Dada Nihilismus’u kullanan Siyahi ontolojiyi somutlaştırır. Kişi, şüphesiz, Kara Dada Nihilismus’u Amiri Baraka’nın eserinde, özellikle umutsuz öfkeyi ve siyahi düşmanlığını nadir şiir eserinin yapabildiği şekillerde ele alan “Kara Dada Nihilismus” şiirinde kavramsal olarak bulabilir. Fakat bu, birçok yenilikçi ve çığır açan edebiyat, sanat ve şiir eserinden yalnızca biridir. Kara Dada Nihilismus, Deleuze ve Guattari gibi teorisyenlerin yalnızca “nötr” veya “renk körlüğü” aracılığıyla karalayabilecekleri veya beyaz Dada sanatçısının çabalayabileceği ama gerçekte asla ulaşamayacağı yıkıcı eleştiriyi teşvik etmek için icra edilmiştir. … […]