Toute nation a le gouvernement qu'elle mérite.

Siyah Komünizminin Jazz Şiiri ve Ötesi

 44,00

Kategoriler: ,

Açıklama

22 Eylül 2021

12x18cm 60s

“Komünizm” terimini ilk olarak Langston Hughes ve Charles Mingus’ın saygın kurumsallaşmaları tarafından gölgede bırakılan, işbirliklerinde duyduğumuz alternatif sosyallikler için spekülatif bir çerçeve olarak kullanmaktayım.
Daha geniş bir çerçeveden baktığımızda ise ilkin siyah halk arasında rastlanan erdemlerin, değerlerin ve yöntemlerin dönüşümü, köle ticareti ve köleliğin doğuşunda ortaya çıkan kültürel biçimler ve siyahlığın Batı çağdaşlığı tarafından kültürel olarak özümsenemez oluşuyla ilgilenir. Ortak olanın doğaçlanması – ortak olan bir şeyin eldeki anlayış çerçeveleri ötesinde düşünme girişimi – aynı zamanda kendi dışarısını da, stratejik olarak dışarıda bırakılmış ve yapısal olarak anlaşılmaz olanı da üretme eğilimindedir
Jacques Derrida’nın Freud ile olan ilişkisini hatırlarsak, yazma “çeşitli fiziksel katmanların derinlikleri arasındaki iletişimin sekteye uğrayıp yeniden kurulması”dır, “yaşanan zamana” ilave yapmaktadır. Yaşanan zaman doğrudan değil, geçmişi anımsamanın bir etkisi olarak algılanır ve bu yolda da fonografi hem tematik hem de maddi olarak temel bileşendir. Fonografi (ses üretme ve kaydetme) Hughes ve Mingus’ın beraber yaptıkları saygın çalışmaların felsefi ve siyasi katmanlarını kavramak için bir anahtardır.
Mingus’ı büyüleyenler pezevenkler ve seks işçileri, uyuşturucu bağımlıları ve jazz irfanının kendi kendini yetiştirenleri, arzuları yalnızca hayatta kalmanın ötesinde anlaşılabilir talepler olan köle gibi çalışan isyankarlardır.