Toute nation a le gouvernement qu'elle mérite.

SONSUZ IŞIK LAWRENCE FERLINGHETTI

 14,40

2 adet stokta

Açıklama

12×18 cm
28 sayfa
5 Mart 2021’de.

Lawrence atamız bu dünyadan ayrıldı. 2021’in daha büyük haberi olamayacak.

Bu küçük kitap size onun hakkında devasa bir biyografi de kaleme almış, kardeşi ve dostu da olmuş -artık kendisi de bir mihenk taşına dönüşen Neeli Cherkovski tarafından kaleme alındı, bu konuda ondan daha yetkin bir kişi yok, olmayacak da.

Şayet daha önce tarafımızdan yayımlanan Whitman’ın Vahşi Çocuklar kitabımız elinizde varsa, bu kitabı almayabilirsiniz. Lakin bir anı nesnesi olarak da yeri bir başka olacak elbette.

“Gregory Corso gibi o da yabancılarla büyümüş, elden ele atılmış, annesi ve abileriyle ilk kez neredeyse on bir yaşındayken görüşmüştü. 24 Mart 1919’da Yonkers, New York’ta doğan Ferlinghetti İtalya’nın Lombardiya bölgesinden göçen bir babanın ve Fransız-Portekiz ve Sefarad Yahudisi ataları olan bir annenin oğluydu. Babası o doğmadan birkaç ay önce kalp krizinden öldü ve kederle ve yeni doğan bir çocukla başa çıkamayan annesi bir süre sonra Poughkeepsie, New York’taki devlet hastanesine yatırıldı ve beş sene orada kaldı. Abileri Ossining’deki bir yetimhaneye gönderildi. Lawrence halasıyla yaşadı. Halası onu kendisi akrabalarıyla kalabilsin diye Fransa’ya götürdü. Orada Fransızca konuşmayı öğrendi ama bir süre sonra New York’a döndü. New York’ta halası Emily New York’un Bronxville banliyösünde zengin bir aile olan Bislandlar için hizmetçi olarak çalışıyordu. Emily bir gün dev malikane-den çıktı ve bir daha geri dönmedi. Bir hafta öncesinde yeğenine Little Lord Fauntleroy kitabını vermişti, büyük bir İngiliz serveti miras alan yoksul bir Amerikan çocuğunun hikayesi. Ferlinghetti’nin sonuna kadar okuduğu ilk kitap buydu.
Presley ve Anna Lawrence Bisland genç çocuğu ailelerine aldılar. Ferlinghetti bir süre sonra deri kaplı Sir Walter Scott, Longfellow, James Russell Lowell ve Whittier ciltleriyle dolu kütüphaneyi keşfe çıktı. Annesi onu ziyaret etmeye geldiğinde Yunan ve Roma klasiklerinin çoğunu okumuştu.
Uzun seneler sonra ailesiyle görüşmek duygusal anlamda ağır bir deneyimdi. Bislandlarla kalmak ya da biyolojik annesine dönmek arasında seçim yapacaktı. Bildiği hayattan vazgeçmemeyi seçti. 1971’de şöyle yazdı:
ben Lawrence Ferlinghetti
annemdeki karanlıktan işlendim uzun zaman önce
küçük bir arka odada doğdum –
Yan odada abim duydu
ilk haykırışı,
nice sene sonra yazdı bana –
“Zavallı annem – Kocası yok – Parası yok – Babam öldü –
Nasıl dayandı tüm bunlara –”
Biri kalbimi sıktı
çalıştırmak için
ağladım ve fırladım
Açık göz Açık kalp
nereye yürüyorum
Ferlinghetti liseden sonra gazeteci olma umuduyla Chapel Hill’de Kuzey Carolina Üniversitesine girdi. 1941’de üniversiteden mezun olduğunda Carl Sandburg diploma töreninde konuşma yaptı. Ferlinghetti o büyük halkçı şair hakkında şöyle yazıyordu: “Bir büyü yaptı. Bizim kuşaktan ‘köprülü kuşak’ olarak bahsetti, bir ayağı bir savaşta, diğeri başka bir savaşta.”
Ferlinghetti İkinci Dünya Savaşında denizci olarak görev yaptı. Columbia Üniversitesinde yüksek lisans yaptı ve Allen Ginsberg’e de ders veren profesörlerden dersler aldı. 1948’de GI Bill ile Paris’e gitti ve Sorbonne’da doktorasını yaptı. Şiirlerinde Fransa’nın başkentinde geçirdiği senelerin izlerine rastlanıyor. Kendini Ernest Hemingway ve Henry Miller gibi gezgin deneyimini yaşayan biri olarak görüyor. İlk kitabı Pictures of the Gone World’de şöyle yazıyor:
Paris’te gürültülü karanlık bir kış
güneş Provence’de bir şeyden ibaret
derken denk geldim şiirlerine
René Char’ın
Vaucluse’u gördüm tekrar
bir çekirgeler yazında
çeşmesi taçyaprakları dolu…